Dorona Alberti
Het podium is de veiligste en mooiste plek die er is. Nergens mag ik zo vrij, zo groot, zo klein, zo mooi en zo lelijk zijn.
Wat voor stijl zing je, is de moeilijkste vraag die je aan Dorona Alberti kunt stellen. Niet omdat het een lastige is, maar omdat het antwoord niet eenduidig is. Dorona zingt namelijk alles. Alles wat ze mooi vindt. En dat is nu eenmaal niet één stijl. Het is wel een bepaald soort. Het is Dorona-muziek; met soul, met een randje en met emotionele diepgang... Of zoals ze het zelf omschrijft: 'Muziek met oempf!’ Ze heeft een dijk van een stem, die zowel verleidelijk als gevaarlijk is.

"Jazz, impro, punk, pop, soul, als de tekst of de onderliggende gedachte me aanspreekt wil ik het vertolken. Eigenlijk heb ik maar 1 regel: 'In de muziek zijn geen regels, geen grenzen en geen hokjes.' Het gaat alleen om het spelen, het samen spelen."

Vanaf haar 14e vliegt Dorona geregeld naar de Verenigde Staten en Duitsland om er te werken met de industrial metal-pioniers van KMFDM. Ze is als zangeres te horen op zeven cd's van de groep. Vanaf 1989 verkent ze de wereld van het theater. In theorie aan de Universiteit van Amsterdam en in praktijk aan de theaterafdeling van het Conservatorium van Antwerpen, bij actrice en regisseur Dora van der Groen. Ze studeert lichte muziek op het Rotterdams Conservatorium en uiteindelijk rondt Dorona in 2004 de Rockacademie Tilburg af met haar volledig zelf geproduceerde muziektheater concert Mental Striptease.

In 2006 nodigt Ferdi Lancee Dorona uit om een bijdrage te leveren aan de cd Sex ’n' Jazz van zijn band Gare du Nord, de bekendste lounge jazzband van Nederland, met optredens in binnen- en buitenland. Ze is te horen op bijna alle tracks van dit dubbelplatina album. De samenwerking bevalt van beide kanten: Dorona is sindsdien de frontvrouw van de band. Na Sex ’n' Jazz (het best verkochte Nederlandse jazz album ooit) volgen meerdere, succesvolle albums.

“Het podium is de veiligste en mooiste plek die er is. Nergens mag ik zo vrij, zo groot, zo klein, zo mooi en zo lelijk zijn. Op de bühne mag en kan alles. Tenminste, mits je alles wat je doet meer dan 100% meent, want dat ben je het publiek verschuldigd! Het gaat om de intentie, niet over de vraag of iets mooi of lelijk is. Een verhaal vertellen kan op zoveel manieren."